Main Menu

Home
Reviews Linda McCartney: Life In Photographs PDF  | Print |  E-mail

2011, sept 18 - De afgelopen zomer kwam er een lijvig werk uit van Linda McCartney, de fotografe/voedingsexpert/muzikante die temidden van de celebrity sfeer waarschijnlijk niet anders deed dan proberen om haar eigen creativiteit een vorm te geven.

Imposante fotoboeken kunnen soms een heel andere dimensie geven aan fotografie en zelfs aan fotografen, in die zin is dat niet anders dan bij het exposeren van de foto's, waar een echt perfecte afdruk en/of metersgroot formaat nieuwe percepties kan opleveren. Dat is een beïnvloedingsvorm waar Taschen zich regelmatig aan waagt en ook succes, denk aan Helmut Newton's Sumo.

In de honderden kritieken die zulke opzienbarende werken (zeker bij die van Taschen) nu eenmaal oproepen is veel te horen dat het haar net als in haar muzikale exercities niet echt gelukt zou zijn om een behoorlijk level neer te zetten - terwijl er ook uiterst positieve en haast 'bekeerde' steunbetuigingen in reviews opduiken. Of dat al dan niet te koppelen is aan de verbanden met de amazon.coms van deze wereld zullen we nooit ervaren maar een openbare ommekeer in waardering vind ik hoe dan ook altijd dapper voor elke recensent.

Tot die laatsten reken ik ook Barney Britton, die in dpreview (eerlijk gezegd al jaren niet meer bekeken) een verslag van het boek maakte met dikke, bovenhuidse kritiek op Linda's gids in de glorie Paul McCartney, maar gelijkertijd een turn-around in zijn perceptie m.b.t tot haar foto's, tot en met regelrechte bewondering in " extraordinary delicacy, undeniable technical mastery, and a restless eye for the peculiar" voor haar beste werk.

In de DPreview blogreacties is de teneur ongeveer zoals veel andere kritieken: "snapshot fotografe" op zijn vriendelijkst, en daarmee raken ze eigenlijk aan de kritiek die veel documentaire fotografie voor de kiezen krijgt. Het voordeel van de gemakkelijke gelegenheid als kwaliteitsbepalende factor voor een foto of andere uiting: de documentaire fotografie van iemand die een nabij ziek/sterfbed of ramp kan of durft vastleggen staat er bol van.

Het zijn wat mij betreft de toegevoegde waardes van techniek, visie en momentkeuze die het 'toevalselement' in documentaire fotografie zouden moeten versterken, en waar een goede kritiek ook naar moet zoeken, ook moet willen herkennen - zonder vooringenomenheid t.o.v. fotograaf, gebruikte smartphone of zelfs manipulatie vooraf /achteraf, waardoor beelden juist die kracht kriigen om meer te communiceren dan tekst alleen.

Wat ik in Britton's review - los van al of niet betrokkenheid met amazon-achtige verbanden - waardeer, is zijn benadrukken van het belang van die 'second look' - het toch oppakken van het boek, toch even verder bladeren - als we dat allemaal eens doen dan wordt communicatie al een stuk helderder.

Boek:

Linda McCartney: Life in Photographs - in verschillende uitvoeringen waaronder Limited Editions met silver gelatine print, of met Inkjet Hahnemühle pigmentafdruk (uitverkocht) Taschen

Bookreviews:

bintphotobooks.com/NRC. Auke Hulst: txt en veel foto's - "Ze fotografeerde à la Herb Ritts en Cartier-Bresson, en toen dook voor de camera van Linda McCartney de rijkste muzikant ter wereld op". "Ze is in een positie dat ze naar believen kan aanrommelen, en dat is wat ze - op een heel behoorlijk niveau - doet. Ze had het talent om zoveel beter te kunnen zijn. Maar ze werd mevrouw McCartney".

DPreview.com Barney Britton: vooral tekst - "some of the most emotionally and technically satisfying portraits that I have ever seen"

blogonbooks.com - korte beschrijving, inclusief videointerview met Paul McCartney en twee dochters over het boek: "If McCartney’s photographs exude anything, it is the sense of casualness that only an artist, comfortable with artists, can capture".

Foto © Linda McCartney - Art Edition No. 126–250: Paul, Jamaica, 1971, pigment print on Hahnemuehle paper

 

 

 

 

 

 
More Info